I LAMPIUNZEIN (zirudella
ridicolosa e quasi vera di Roberto Losi)
Pr'ander a cà mi
as tul `na strè
C'la corr travers i camp.
Premma dal curvon
As vadd al mi curtil e propri drett a jè al mi oss.
Dopp al curvon a jè un stradlen par gnir deinter.
Par deri un'aria un pò piò...
(a son sicur c'lè ad piò, mo a sò brisa ed
cossa)
a jò piazè ed banda da l'oss du lampiunzein
onn a destra e onn a sinestra,
in manira ca si vadda.
Onna mateina ed dgiamber,
ca jera un pò `d nabbia ed c'la bona;
sran stè al quater o forsi al qatr'e mez,
a seint un boss int'al curtil,
am liv ed coursa,
a verr, e vadd,
mo propri lè!
al cofan d'onna machina
con i fanel impièè ch'imbarbajeven
l'ingress infein al saluttein.
L'aveva scambièè i mi lampiunzein
pr'i fanel d'onn' etra machina ch'la gness da cl'erta pert,
e, cardand che la strè la foss dretta,
al saltè al foss, al traversè al curtil,
e as firmè a mez metar da l'oss, sott'ai lampiunzein.
E a srè stèè gninta se dopp a zenqv minud
a n'in foss arivèè on eter;
e dopp a tri eter du
e axè d'long infein al zenqv e tri;
c'am pareva al mi curtil qual d'on rutamer.
Al dè dopp, quand vers mezdè
j'an finè ed sgumbrer
ajò cavèè vìì i mi lampiunzein;
ca se m'ariva la metè ed qui chi m'han mandèè,
a mor `sta sira.
04-12-2001
Roberto Losi